sosyomat.com

yoksun ki ortalıkta...

seni ben pek çok, pek çok severim =)

sewiyoz özlüyoz göremiyoz e ama yeter dimi görüşelim bi zahmet hazır okulda tatildeee:)

orada olan beyin.

görmeyince özlüormki:)

öğretmenm cnm bnm cnm benm :)

cici adam
:D
kahvemania.

sensin deli lol

bi yiğit bi osman zaten :p

janjanlın çok seviyo seni.

canımsın nerdesin :(

19:24 02.12.2006
keske suprız gıbı cıka gelsen
burnumdan dudagımdan bır yerden
kanımdan düşüversen.

ben..le baslayıp hazmedemıyorumla bıten tumceler gelır bundan sonrasında.o yuzden.susma zamanı.

21:38 30.11.2006
marla kafamdaki tümör gibi.
sen gibi.

SADE

Helen Folsade Adu
BORN: January 16, 1959, ADO-EKITI, Nigeria

Lovers Rock is the first collection of new work by Sade in eight years. But it's a record that says less about those years gone by than the promise and vitality of the here and now. It's an album that's by turns moving, elegiac and beautiful. Like the tender, acoustic guitar-driven first single, 'By Your Side', a song about the tensile strength of love, it is music stripped back to its essential elements: voice, melody, and meticulously arranged instrumentation. The result is a record of bare, sometimes startlingly, immediacy.

But then Helen Folasade Adu is a woman who has never had anything to hide. Born in Ibadan, Nigeria and raised in Colchester, Essex, where she moved at 4 after her English mother separated from her Nigerian father, she's spent her life trying to do what feels right, honest and true. Because by comparison nothing else has seemed as important. When she was growing up, Sade would listen to soul artists like Curtis Mayfield, Donny Hathaway and Marvin Gaye. Singers uniquely attuned to the complex sensibilities of heartache and hope, who were skilled enough to create from those feelings, something lasting and transcendent. Still she didn't think about singing herself.

Rather, she studied fashion at St Martin's art college, only signing on as vocalist when a couple of old school friends started a band "until they found a proper singer". From there to singing with early Eighties Latin funk collective Pride, she discovered a rare delight in songwriting. It was while she was with that group, Sade co-wrote 'Smooth Operator' with Ray St. John, and it was from there that Sade abandoned diffidence and finally stepped centre stage to form her own group with fellow Pride members Stuart Matthewman, Andrew Hale and Paul

• Voice type: Lyric Contralto
• Highest note: F#5
• Lowest note: C3
• Vocal range: 2.5 octaves (C3-F#5)

MOGWAİ

1996 yılında kurulmuş İskoçyalı grup. İlk albümleri Young Team ile post rock türündeki ilk birkaç eserden birini vermiş olan grup eleştirel olarak büyük başarı kazandı. Ardından gelen albümlerde de beğeni toplamaya devam etti. Happy Songs For Happy People albümü grubu tüm dünyaya tanıtan albüm oldu. Günümüzde yaşayan en büyük gruplardan biri olarak kabul ediliyor.

THE GATHERİNG

Hollanda'lı, müzik basınının deyimiyle senfonik metal, kendi deyimleriyle atmosferik trip-rock grubu. Bir doom metal grubu olarak başlayan The Gathering, Mandylion albümünde gruba katılan Anneke van Giersbergen ile ideal kadrosunu kurdu ve peşpeşe hepsi müzik eleştirmenlerince övgü toplayan albümler yayımlamaya başladı. Ancak ticari olarak giderek düşen bir satış grafiğine sahiptirler. Kadın vokal kullanımından dolayı çoğu zaman Lacuna Coil, Nightwish ve Evanescence gibi gruplarla karşılaştırılsalar da, aslında bu gruplardan son derece farklı, çok daha minimalist, atmosferik ve progresif bir müzikleri vardır.

Grubun son albümü, Home, AllMusic Guide'dan peşpeşe 5 üzerinden 4,5 yıldız alan 5. stüdyo albümleridir.

Kuruluş Yeri : Oss, Hollanda

Müzikal Tür : Gothic metal (ilk zamanlarında)
Doom metal (ilk zamanlarında)
Heavy Metal
Trip-Rock
Progresif rock

Aktif Olduğu Yıllar : 1989'den beri

Önemli Albümler
1993 Always
1994 Almost A Dance
1995 Mandylion
1997 Nighttime Birds
1999 How to Measure A Planet?
2000 If_Then_Else
2003 Souvenirs
2006 Home

Grup Üyeleri

René Rutten
Hans Rutten
Anneke van Giersbergen
Marjolein Kooijman
Frank Boeijen

Eski Üyeler

Bart Smits
Niels Duffhués
Jelmer Wiersma
Martine van Loon
Hugo Geerligs

PORTİSHEAD

Portishead, İngiliz trip hop müzik grubudur. İsimlerini Bristol'un bir sahil kasabasından almışlardır.

Solistliğini Beth Gibbons'ın yaptığı, DUMMY, GLORY TIMES, PORTISHEAD, ROSELAND NYC LIVE albümlerine sahip (ayrıca Beth Gibbons'ın OUT OF SEASON adlı bir solo albümü vardır) olan "sinematik" diye adlandırılan bir sound'a sahip olan İngiliz gruptur.

DEPECHE MODE

Depeche Mode, Baseldon, Essex çıkışlı New Wave grubu.

1980 yılında Composition Of Sound ismiyle Martin L. Gore, Andy Fletcher ve Vince Clarke tarafından kurulmuştur. David 'Dave' Gahan'ın katılmasından sonra Depeche Mode ismini almışlardır. Daha sonra Vince Clarke (Erasure) gruptan ayrılmış ve Alan Wilder gruba dahil olmuştur. 80li yıllarda synth-pop olarak nitelenen türleri gittikçe rock'a doğru kaymıştır. David Gahan gelmiş geçmiş en iyi erkek vokaller arasında sayılmaktadır. Bir çok müzisyen tarafından şarkıları coverlanan grup efsanevi gruplar arasında yer almaktadır.

Günümüzdeki kadrosu, Dave Gahan, Martin L. Gore ve Andy Fletcher'dan oluşmaktadır.

'Music For The Masses', 'Songs Of Faith And Devotion' ve 'Violator' başarılı albümlerinden

YANN TİERSEN

Yann Tiersen, (23 Haziran 1970) deneysel, minimalist Fransız müzisyen, multi-enstrümantalist. Eserlerinde genellikle piyano, akordeon, keman ve ailesi, gitar kullanır. Bunların dışında toy piyano, carillon, banjo, mandolin, harpsikord, vibrafon, bas gitar ve melodika enstrumanlarını çalmakta ve müziğine yerleştirmektedir. Eleştirmenler kendisini Erik Satie, Nino Rota ve the Penguin Café Orchestra gibi isimlerle bir arada anarlar. Pek çok ödül kazanan soundtrack albümleri dahil tüm albümleri BMG Music Publishing tarafından çıkarılmıştır.

Biyografi

Yann Tiersen Brest’te doğmuştur. İlkgençliğini Rennes, Nantes, Boulogne gibi pek çok müzik akademisinde eğitim alarak geçirmiş, bu eğitimin ardından çeşitli rock gruplarına girmiştir. İlk albümünü yayınlamadan önce, çeşitli oyunlar ve kısa filmler için kayıtlar yapmıştır.

Fransa’da, 1998 yılında yayınladığı üçüncü albümü “La Phare” ile ünlenmiş, dünya çapındaki ünü ise 2001 yapımı Jean-Pierre Jenuet filmi Le fabuleux destin d'Amélie Poulain için yaptığı, eski şarkılarının ve yeni bestelerinin bir karışımı olan soundtrack albümü ile başlamıştır. Amélie filminden önce, müziklerini yaptığı diğer filmler Erick Zonca yönetmenliğindeki La Vie Rêvée des Anges (Meleklerin Düş Yaşamı) (1998), André Téchiné yönetmenliğindeki Alice et Martin (1998) ve Christine Carrière yönetmenliğindeki Qui Plume la Lune? (1999)’dur. Amélie’den sonraki soundtrack çalışması ise bir Alman yapımı olan Good Bye Lenin / Elveda Lenin (2003, Wolfgang Becker) filmi için olmuştur.

Tiersen’in albümlerindeki eserlerin çoğu enstrümantaldır. Bir kısmını da sanatçı kendisi seslendirmiş ya da çeşitli konuk sanatçılarla çalışmıştır. Çalıştığı sanatçılar her bir albümde daha da çoğalmış ve müziği büyük bir kollektif çalışmanın ürünü haline gelmiştir. Beşinci stüdyo albümü olan L’absente’de, Tiersen, Françoiz Breut ve Les Têtes Raides gibi isimlerle işbirliği içinde bulunmuştur. 2005 albümü Les Retrouvailles’de Tindersticks grubundan Stuart A Staples, Cocteau Twins grubundan Elizabeth Fraser ve sanatçı Jane Birkin vokallerde konuk sanatçı olarak katılmış, Tiersen de buna karşılık olarak Staples’in solo albümü "Lucky Dog Recordings 03-04"te piyanosuyla eşlik etmiştir.

Tiersen’in canlı performanslarının birbirine veya albümlerine benzediği söylenemez. Değişik enstrümanları birleştirerek ve enstrümanların sınırlarını zorlayarak farklı sesler elde eden sanatçı, bu seslerle de çeşitli doğaçlamalar yapmakta ve seyircisine de bu müzikal mücadeleyi yaşatmaktadır. Zaman zaman büyük bir orkestra ve pek çok konuk sanatçıyla konserlerine çıkan Tiersen, kimi konserlerinde de minimalist bir tavır sergileyerek sadece ritm, bas ve gitar eşliği kullanmaktadır. Konserlerinin bir kısmını sanatçı Dominique A’nın eşliğiyle gerçekleştiren müzisyen, son konserleri ve DVD kayıtları ile “Amélie”, “Elveda Lenin” ve “La Phare”ın etkisinden bir hayli uzaklaştığını göstermiş, müziğinde daha sert sesler ve ritmler kullanmaya başlamış, emprovist bir şekilde psychedelic tarza yöneldiğini ortaya koymuştur. 2 Ağustos 2006’daki Türkiye konserinde de, bu yönde bir performans sergileyen Tiersen, hayranları tarafından defalarca bise çağrılmıştır.

Sanatçı Paris’te yaşamını sürdürmektedir.

BLONDE REDHEAD

Blonde Redhead müziği alternatif rock veya indie rock olarak tanımlanan grup. Kazu Makino, Maki Takahashi ve İtalyan ikiz kardeşler Simone Pace ve Amedeo Pace tarafından kurulmuştur. Grup ismini 1970 ve 80`lerin New York`lu grubu DNA`nın bir parçasından alır.

Blonde Redhead ilk olarak Sonic Youth`un bateristi Steve Shelley`in ilgisini çekti ve Steve 1993`te yayımlanan grubun ismini taşıyan ilk albümlerini çıkarmasında yardımcı oldu. Kısa bir süre sonra Maki Takahashi gruptan ayrıldı ve grup yoluna 3 kişi olarak devam etti. Üçüncü albümleri Fake Can Be Just As Good kayıtlarında basçı Vern Rumsey gruba misafir olarak katıldı. Bu albümden sonra yollarına bir basçı olmadan devam ettiler. Dördüncü albümleri In an Expression of the Inexpressible sırasında Fugazi grubundan Guy Picciotto prodüktör olarak gruba katıldı, bazı şarkılara katkıda bulundu ve son iki albümleri Melody of Certain Damaged Lemons ve Misery Is a Butterfly kayıtlarında da gene prodüktör olarak çalışmaya devam etti.

Kendine has bir kitleye sahip olan grupta, en başta Sonic Youth etkileri görülse de son albümlerinde tamamen farklılaşmıştır. Blonde Redhead, vokalist Kazu Makino`nun yüksek, gizemli sesi, melodik ve melankolik müzikal altyapısıyla göze çarpmaktadır.

Melody of Certain Damaged Lemons ve Misery Is a Butterfly albümleri arasındaki süre Makino`nun geçirdiği at kazası ve bundan toparlanma sürecinden dolayı uzundur.

Sting

Asıl adı Gordon Matthew Sumner olan Sting, 1951'de İngiltere'de doğdu. İngilizce ve futbol öğretmenliği yapan Sting, 1977'de baterist Stewart Copleand ve gitarist Andy Summers ile 'The Police' grubunu kurdu. 1983'te dağılan grup İngiltere ve Amerika'da hit olmuş birçok şarkıyı hafızalara kazıdı. Şarkıcı 12 Grammy, iki Brit, bir Emmy ödülüne sahip...

JAMİROQUAİ

ingiliz acid jazz/brit-funk grubu. 1986'da demo bir electro-funk albümü bulunan jay kay zamanın eski breakdancer'larındandı 80'lerde, bu arkadaş kendine stevie wonder, pleasure, bootsy collins, parliament, earth wind and fire, ozone, gap band gibi 70'lerin sıkı funk gruplarını örnek aldıktan sonra, 90'ların başında brand new heavies, groove collective gibi grupların öncülüğünde gelişen acid jazz'ın popüler olmasıyla birlikte 1992'de jamiroquai'i bizzat kurdu. bass'ta stuart zender, didgeridoo'da wallis buchanan, keyboard'da toby smith ve davulda derrick mckenzie'den kurulu jamiroquai, 1993 tarihli ilk albümleri 'emergency on planet earth' ile ingilterede listeleri altüst etti. 1994'de ikinci albümleri 'the return of the space cowboy'u çıkartan grup, bu albümle az da olsa amerikada ilgi gördüler. bu albümde diğer jamiro albümlerinden daha fazla enstrümental çalışmalar bulabilirsiniz. yıl 1996 olduğunda grup 'travelling without moving' ile özellikle amerika'da satış rekorları kırıyordu. bu albümden parçalar 'cosmic girl', 'alright', 'high times', 'virtual insanity' ve 'slippin'n'slidin' hala birer acid jazz klasiğidirler. ayrıca cosmic girl'in klibiyle birlikte jay kay'in araba tutkusu deli bir hal almıştır. bu albümden sonra bassist stuart zender grubu bırakmıştır. 3 sene sonra çıkardıkları 'synkronized' adlı süper albümleri ile yine anavatanlarında ilgi gören jamiroquai, bu albümden parçaları 'canned heat', 'supersonic' ve 'king for a day' ile listelere girmişlerdir. bu arada jay kay'in başka bir tutkusu daha ortaya çıkmıştır: old school adidas, nike ayakkabı tutkunluğu. nihayet 2001'de 'a funk odyssey' adlı mükemmel albümü çıkartan jamiroquai, bu albümüyle birlikte daha high-tech funk'a yöneliyor, dolayısıyla bazı çevrelerden eleştiriler almasına karşın yine de anavatanında ilgi görüyordu. hala bu albümden 'little l', 'love foolosophy', 'you give me something', 'feel so good' birer klasiktir.